اين مقاله كاوشى است در تبيين مفهوم «بيع» در فقه اسلامى ابتدا ضمن نقل تحليل شيخ انصارى از تعريف بيع و اينكه آيا مبيع لزوماً بايد عين عين باشد يا مطلق مال كفايت مى‌كند نتيجه‌گيرى مى‌كنند كه حتى بر فرض اينكه عين بودن مبيع را شرط مى‌كدانيم مى‌توان مفهوم تفكيك عين را فراتر از مفهوم اصطلاحى آن شامل تمام درجات مختلف تسليط اعتبارى دانست كه بالاترين آنها ملكيت است سپس نظر شيخ انصارى را در مورد ثمن نقل كرده كه صرف ماليت داشتن آن كافى است و لازم نيست عين باشد و بر همين اساس، ثمن قرار گرفتن برخى از حقوق ـ مثل حق تحجير ـ و ديون و اعمال انسان را تحليل مى‌كند در ادامه با ذكر نظرى از شهيد صدر در تمييز ميان بيع و مبادله به تحليل آن پرداخته و در پايان با اشاره به آراء عبدالرزاق سنهورى مقايسه‌اى به اختصار ميان تعريف بيع در فقه اسلامى و حقوق وضعى صورت گرفته است.

واژگان كليدى : بيع، مال، مشترى، بايع، ثمن.

تعريف بيع